Teyemmüm

Kur'ân'da sadece üç âyette geçen bu kelime, Arap dilinde, kasdetmek, yönelmek, araştırmak, talep etmek manalarını ifade eder.[244]

İslâm'dan önce bu kelime, lügat manası olan, "kasdetmek" ve yönelmek" anlamlarını ifade etmekteydi. Nitekim İmruu'l-Kays'ın şu beytinde bu görülmektedir:

"Yaban eşekleri Daric'de, yosunların yüksek olduğu ve gölgesi bol olan yere yöneldiler."

Görüldüğü gibi burada ''teyemmüm" yönelmek manasında kullanılmıştır.

İslâmî dönemdeki manaları da şöyle özetlenebilir: İbnu’s-Sikkit; "teyemmüm"ün lügat manası çok kullanıldığından ve âyette de zikredildiğinden dolayı, "o, yüzü ve elleri toprakla mesh etmek manasına gelen özel ve yaygın bir isim hâlini almıştır”[245] der.

İbnu's-Sikkit'le aynı görüşü paylaşan İbnu'l-Enbârî de, "teyemmeme’r-racul” denildiğinde kişinin toprağa yüzünü ve ellerini sürdüğü akla gelir, şeklinde bir beyanda bulunmuştur.

Netice olarak Kur'ân'da; “Su bulamazsanız o vakit temiz bir toprağa teyemmüm edin."[246] şeklinde kullanılan bu kelime, İslâm'la yeni bir mana kazanmıştır denebilir.[247]


16.02.2009 tarihinden beri 1907 defa okundu. Son takip: 30.05.2020 - 08:20